دغدغههایی که بسیاری از ایرانیان پس از مهاجرت همچنان با خود دارند
مهاجرت به کشوری دیگر اغلب بهعنوان یک شروع دوباره توصیف میشود.
خانهای جدید.
مسیر شغلی جدید.
سیستم آموزشی متفاوت.
شیوهای متفاوت از زندگی.
اما برای بسیاری از ایرانیان، مهاجرت به همین سادگی نیست.
ترک ایران لزوماً به معنای پشت سر گذاشتن مسئولیتها، روابط، اموال، خاطرات و امور روزمرهای نیست که همچنان به ایران مرتبط هستند.
برای بسیاری از افراد، زندگی بهسادگی میان جایی که زندگی میکنند و جایی که هنوز لازم است در آن حضور داشته باشند تقسیم میشود.
یک زندگی جدید، با مسئولیتهای قدیمی
پس از استقرار در خارج از کشور، بسیاری از ایرانیان همچنان والدین، خواهر و برادر، بستگان، املاک، منافع مالی یا ارتباطات کاری خود را در ایران دارند.
خانهای که نیاز به رسیدگی دارد.
اموری که لازم است برای تعمیر یا نگهداری یک ملک هماهنگ شوند.
تحویلی که باید دریافت شود.
موضوعی روزمره که نیاز به پیگیری دارد.
یا حتی فقط این اطمینان که اگر اتفاقی غیرمنتظره رخ داد، فردی قابل اعتماد در ایران حضور دارد.
هرکدام از این مسئولیتها ممکن است بهتنهایی ساده به نظر برسند.
اما وقتی هزاران کیلومتر دورتر هستید، حتی یک کار ساده هم میتواند پیچیده شود.
اختلاف ساعت، فاصله، محدودیت زمانی، دشواریهای ارتباطی و مهمتر از همه، اطمینان نداشتن از اینکه چه کسی را میتوان واقعاً مورد اعتماد قرار داد، میتواند یک موضوع معمولی را به منبعی از استرس تبدیل کند.
جنبه عاطفی مهاجرت
مهاجرت فقط یک تصمیم عملی نیست.
مهاجرت یک تغییر و گذار عاطفی نیز هست.
بسیاری از افراد ترکیبی پیچیده از هیجان، آسودگی، عدم اطمینان، دلتنگی، احساس مسئولیت و گاهی حتی عذاب وجدان را تجربه میکنند.
ممکن است در جای دیگری زندگی راحتی برای خود ساخته باشید و همچنان نگران اتفاقاتی باشید که در ایران برای خانوادهتان میافتد.
ممکن است لحظات مهم زندگی خود را در خارج از کشور جشن بگیرید و همزمان به افرادی فکر کنید که نمیتوانند در کنار شما باشند.
برای والدینی که فرزندانشان مهاجرت کردهاند نیز این فاصله میتواند تجربهای پیچیده باشد؛ فاصلهای که فقط جغرافیایی نیست و گاهی شکل تازهای از رابطه و مسئولیت خانوادگی را به همراه دارد.
و گاهی چیزی که بیش از هر چیز به آن نیاز دارید، یک خدمت بزرگ یا راهحل پیچیده نیست.
فقط یک فرد قابل اعتماد در سوی دیگر این فاصله است.
حفظ ارتباط با خانواده
یکی از مهمترین دغدغههای بسیاری از ایرانیان خارج از کشور، خانواده است.
والدین ممکن است گاهی برای انجام امور روزمره به کمک نیاز داشته باشند.
یکی از اعضای خانواده ممکن است به هماهنگی یک موضوع در ایران نیاز داشته باشد.
یک خانه ممکن است نیاز به سرکشی داشته باشد.
مدرکی باید دریافت شود.
تحویلی باید در محل دریافت شود.
یا شاید فقط نیاز داشته باشید کسی در محل حاضر شود، موضوعی را هماهنگ کند و نتیجه را به شما اطلاع دهد؛ زمانی که خودتان امکان حضور ندارید.
فاصله، شیوه مدیریت این مسئولیتها را تغییر میدهد.
کاری که زمانی با یک رانندگی کوتاه انجام میشد، حالا ممکن است به تماسهای بینالمللی، پیامهای متعدد، هماهنگیهای مختلف و اعتماد به افرادی نیاز داشته باشد که شاید شناخت کاملی از آنها ندارید.
املاک با شما مهاجرت نمیکنند
ملک یکی دیگر از مهمترین پیوندهای ایرانیان خارج از کشور با ایران است.
بسیاری از افراد پس از مهاجرت همچنان مالک مواردی مانند اینها هستند:
- خانه خانوادگی
- آپارتمان
- زمین
- ملک تجاری
- وسایل و لوازم شخصی
- خودرو
- سایر داراییها
زندگی در خارج از کشور باعث نمیشود این مسئولیتها از بین بروند.
نگهداری، بازدید از ملک، هماهنگی تعمیرات، ارتباط با ارائهدهندگان خدمات، دریافت کلید یا تحویل گرفتن بستهها و پیگیری وضعیت یک ملک، ممکن است همچنان به حضور فیزیکی در ایران نیاز داشته باشد.
اینجاست که حضور محلی اهمیت پیدا میکند.
نه لزوماً به این دلیل که هر شرایطی به یک راهحل پیچیده نیاز دارد؛ بلکه چون بعضی امور، اساساً از کشور دیگری قابل انجام نیستند.
مسئولیتهای کاری و حرفهای
مهاجرت میتواند فاصلهای میان شما و فعالیتهای کاریتان در ایران نیز ایجاد کند.
برخی از کارآفرینان و صاحبان کسبوکار ایرانی همچنان در ایران تأمینکنندگان، شرکای کاری، دفاتر، داراییها یا فعالیتهای جاری دارند.
گاهی لازم است فردی در محل، هماهنگیهای اجرایی را انجام دهد، با افراد مرتبط ارتباط برقرار کند یا وضعیت یک موضوع را پیگیری و گزارش کند.
چالش همیشه پیدا کردن اطلاعات نیست.
گاهی مسئله اصلی داشتن فردی قابل اعتماد است که بتواند نقطه ارتباط شما در ایران باشد.
چالش اعتماد
شاید یکی از دشوارترین بخشهای مدیریت زندگی از خارج از کشور، این باشد که بدانید به چه کسی میتوانید اعتماد کنید.
وقتی در کشور دیگری زندگی میکنید، نمیتوانید بهسادگی همه افراد، شرکتها، تعمیرکاران، ارائهدهندگان خدمات، تحویلها یا هماهنگیهای محلی را شخصاً بررسی کنید.
توصیه دوستان و آشنایان میتواند کمککننده باشد، اما همیشه کافی نیست.
به همین دلیل، محرمانگی، شفافیت و ارتباط روشن اهمیت بیشتری پیدا میکنند.
یک حضور قابل اعتماد در ایران نباید باعث ایجاد ابهام بیشتر شود.
باید از میزان آن بکاهد.
مهاجرت یک گذار است، نه یک جدایی کامل
این تصور که مهاجرت به معنای آغاز یک زندگی کاملاً جدا از گذشته است، برای بسیاری از افراد واقعبینانه نیست.
برای بسیاری از ایرانیان، ارتباط با ایران همچنان به شکلهای مختلف ادامه دارد.
از طریق خانواده.
از طریق ملک.
از طریق کسبوکار.
از طریق وسایل و داراییهای شخصی.
از طریق خاطرات.
و از طریق مسئولیتهایی که نمیتوان بهسادگی آنها را به کشور دیگری منتقل کرد.
شرایط اقتصادی، محدودیتهای مالی، جدایی اعضای خانواده و تغییرات زندگی نیز میتوانند باعث شوند این ارتباط و مسئولیتها حتی پس از سالها همچنان ادامه داشته باشند.
بنابراین، سؤال همیشه این نیست:
«چطور همهچیز را پشت سر بگذارم؟»
گاهی سؤال واقعی این است:
«چطور زندگی خودم را در خارج از کشور بسازم و همزمان از چیزهایی که در ایران برایم اهمیت دارند مراقبت کنم؟»
نوع دیگری از پشتیبانی
اینجاست که DONUS میتواند نقشی عملی داشته باشد.
DONUS صرفاً خدمات هماهنگی و کانسیرج ارائه میدهد.
ما برای افراد، خانوادهها، صاحبان املاک و کسبوکارهایی که در خارج از ایران زندگی میکنند، امکان دسترسی به یک حضور قابل اعتماد در ایران را فراهم میکنیم.
نقش ما جایگزین شدن با متخصصان دارای مجوز یا ارائه نمایندگی حقوقی نیست.
ما به هماهنگی پشتیبانی مناسب در محل، ارتباط شفاف و رسیدگی دقیق و محرمانه به امور روزمره کمک میکنیم.
چون گاهی آرامش خاطر از اینجا میآید که بدانید:
وقتی خودتان نمیتوانید در ایران باشید، فردی قابل اعتماد آنجا حضور دارد.
هر شرایطی متفاوت است
هر درخواست، شرایط و جزئیات خاص خود را دارد.
اگر موضوعی دارید که در چارچوب خدمات DONUS قرار میگیرد، آنچه نیاز دارید را با ما در میان بگذارید.
ما با دقت بررسی میکنیم که چگونه میتوانیم از شما پپشتیبانی کنیم.
DONUS
حضور. پشتیبانی. آرامش خاطر.
حضور.
همراهی.
آرامش خاطر.